تاثیر سبک های مختلف تدریس بر یادگیری دانش آموزان

سبک های تدریس به عنوان یکی از مولفه های اساسی فرآیند آموزش، نقش تعیین کننده ای در میزان و کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا می کنند. انتخاب شیوه تدریس مناسب می تواند بر انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال، درک مفاهیم و پیشرفت تحصیلی فراگیران تاثیر مستقیم داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سبک های مختلف تدریس بر یادگیری دانش آموزان و مقایسه اثربخشی آن ها در محیط های آموزشی است. در این مطالعه، سبک های تدریس سنتی، فعال، مشارکتی، حل مسئله و تفکرمحور مورد توجه قرار گرفته اند. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که روش های تدریس فعال و دانش آموزمحور، در مقایسه با روش های سنتی و معلم محور، موجب افزایش تعامل کلاسی، تقویت تفکر انتقادی و یادگیری عمیق تر می شوند. همچنین تطبیق سبک تدریس معلم با ویژگی های فردی، سبک های یادگیری و نیازهای شناختی دانش آموزان می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش انگیزش یادگیری منجر شود. از سوی دیگر، استفاده از ترکیبی از سبک های تدریس، متناسب با محتوا و شرایط آموزشی، اثربخشی فرآیند یاددهی–یادگیری را افزایش می دهد. نتایج این مطالعه بر اهمیت آگاهی معلمان از سبک های مختلف تدریس و به کارگیری روش های نوین آموزشی تاکید دارد و می تواند راهنمایی موثر برای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت در جهت ارتقای کیفیت آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، یادگیری دانش آموزان ، روش های تدریس فعال ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش و پرورش