تاثیر مهارت های اجتماعی بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان

موفقیت تحصیلی دانش آموزان همواره در کانون توجه نظام های آموزشی و خانواده ها قرار داشته است. در حالی که در گذشته عواملی مانند هوش و استعداد شناختی محور اصلی توجه بودند، یافته های پژوهشی معاصر به نقش تعیین کننده ی عوامل غیر شناختی، به ویژه مهارت های اجتماعی، اشاره می کنند. این مقاله با هدف تبیین چگونگی تاثیر این مهارت ها بر پیشرفت تحصیلی نگاشته شده است. مهارت هایی چون ارتباط موثر، همکاری، همدلی، مدیریت تعارض و خودتنظیمی هیجانی، از طریق مکانیسم هایی مانند کاهش اضطراب، افزایش انگیزه درونی، تسهیل یادگیری مشارکتی و ایجاد شبکه ی حمایتی، بستری مساعد برای تمرکز، پشتکار و مشارکت فعال دانش آموز در فرآیند یادگیری فراهم می آورند. بر این اساس، پرورش مهارت های اجتماعی نه تنها به عنوان یک عامل مکمل، بلکه به عنوان بخشی جداییناپذیر از ماموریت آموزشی مدارس قلمداد می شود. ادغام آموزش این مهارت ها در برنامه ی درسی، به کارگیری روش های تدریس مشارکتی، الگوسازی مثبت توسط معلمان و ایجاد فضای امن برای گفت وگو، از جمله راهکارهای عملی برای نهادینه کردن این امر هستند. در نهایت، توجه همزمان به رشد اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان، سرمایه گذاری بر تربیت «انسان های کامل» و شهروندان توانمند فردا است که می توانند در عرصه های مختلف زندگی فردی و جمعی به موفقیت دست یابند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری ، آموزش ، انگیزه