نقش معاون پرورشی در تربیت اخلاقی و دینی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل نقش محوری معاون پرورشی در فرآیند تربیت اخلاقی و دینی دانش آموزان در نظام آموزشی ایران انجام شده است. تربیت اخلاقی و دینی به عنوان یکی از ارکان اصلی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، نیازمند متولیان و راهبردهای دقیق اجرایی است. این مقاله با رویکرد توصیفی–تحلیلی، با مرور ادبیات نظری و اسنادی، به بررسی مفاهیم بنیادین تربیت اخلاقی و دینی، جایگاه سازمانی معاون پرورشی، و سپس تبیین نقش های مستقیم و غیرمستقیم وی در تقویت ابعاد اخلاقی (مانند الگوسازی، برنامه ریزی فرهنگی) و ابعاد دینی (مانند تعمیق باورها، تقویت فعالیت های عبادی) دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهد که معاون پرورشی کانون اجرایی سازی برنامه های پرورشی است و موفقیت در این حوزه منوط به انسجام تعاملات او با معلمان، مشاوران و خانواده ها، و غلبه بر چالش هایی نظیر کمبود منابع و عدم تناسب برنامه ها با نیازهای روز دانش آموزان است. در نهایت، راهکارهایی برای ارتقای اثربخشی این نقش حیاتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

معاون پرورشی ، تربیت اخلاقی ، تربیت دینی ، سند تحول بنیادین ، نظام آموزشی ایران