نقش خودتنظیمی یادگیری در موفقیت تحصیلی دانش آموزان

موفقیت تحصیلی یکی از اهداف اصلی نظام های آموزشی است که تحت تاثیر عوامل شناختی و غیرشناختی متعددی قرار دارد. در میان این عوامل، خودتنظیمی یادگیری به عنوان یک سازه کلیدی شناختی، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. خودتنظیمی فرآیندی است که در آن فرد برای دستیابی به اهداف یادگیری، افکار، احساسات و اعمال خود را به صورت فعال و هدفمند نظارت و کنترل می کند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش و تاثیر مولفه های خودتنظیمی بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. این مقاله با مرور مبانی نظری و پیشینه پژوهش، به تحلیل رابطه بین استراتژی های شناختی و فراشناختی با عملکرد تحصیلی می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که دانش آموزان با خودتنظیمی بالا، از استراتژی های یادگیری موثرتری استفاده می کنند، در برابر مشکلات پایداری بیشتری دارند و نمرات تحصیلی بهتری کسب می کنند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که آموزش مهارت های خودتنظیمی می تواند به عنوان یک مداخله آموزشی کارآمد برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، استراتژی های شناختی ، استراتژی های فراشناختی ، انگیزش درونی ، عملکرد تحصیلی.