بررسی نقش آموزش مهارت های کار تیمی در بهبود رفتارهای کلاسی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش مهارت های کار تیمی در بهبود رفتارهای کلاسی دانش آموزان ابتدایی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون شامل گروه آزمایش و کنترل طراحی شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مدارس ابتدایی دولتی شهر کرمانشاه بود و نمونه ای ۸۰ نفره (۴۰ نفر گروه آزمایش و ۴۰ نفر گروه کنترل) با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد.ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه رفتارهای کلاسی با ۳۰ سوال و مقیاس لیکرت پنج گزینه ای بود که اعتبار آن با استفاده از نظر متخصصان و پایایی α = ۰.۸۷ تایید شد. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزشی ۴۵ دقیقه ای، مهارت های کار تیمی شامل همکاری، حل تعارض، نقش آفرینی و مسئولیت پذیری را فرا گرفت، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی مشابهی دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شد.نتایج نشان داد که آموزش مهارت های کار تیمی باعث افزایش رفتارهای مثبت کلاسی (مشارکت، همکاری و رعایت قوانین) و کاهش رفتارهای منفی و مزاحم در گروه آزمایش شد. بیشترین اثر آموزش در ابعاد مشارکت و همکاری و کاهش پرخاشگری مشاهده شد. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های کار تیمی یک راهکار موثر برای بهبود رفتارهای کلاسی و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

رفتارهای کلاسی ، مهارت های کار تیمی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش گروهی