مدرسه به مثابه محیط تربیتی و اجتماعی: بازتولید هویت و مسئولیت پذیری در یادگیرندگان

مدرسه، به عنوان نهادی کلیدی در جامعه، نه تنها وظیفه آموزش دانش و مهارت های شناختی را برعهده دارد، بلکه محیطی فراهم می کند که هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان شکل می گیرد و مسئولیت اجتماعی در آن تقویت می شود. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و با مرور نظام مند منابع علمی، به بررسی کارکردهای رسمی و غیررسمی مدرسه پرداخته و نشان می دهد که تجربه های روزمره، روابط میان معلمان و دانش آموزان، فعالیت های مشارکتی و فرهنگ مدرسه، نقش تعیین کننده ای در پرورش شهروندان آگاه و مسئول ایفا می کنند. یافته ها حاکی از آن است که مدرسه می تواند فضایی برای تمرین زندگی اجتماعی، تقویت مهارت های اخلاقی و شکل دهی ارزش های جمعی باشد و با ایجاد حس تعلق و مسئولیت پذیری، به توسعه پایدار اجتماعی کمک کند. این پژوهش بر اهمیت طراحی برنامه ها و محیط های مدرسه ای تاکید دارد که همزمان آموزش رسمی و تربیت اجتماعی را مدنظر قرار دهند و از این طریق افراد را برای ایفای نقش فعال و مسئول در جامعه آماده کنند.واژگان کلیدی:مدرسه، هویت فردی، مسئولیت اجتماعی