نقش آموزگار در تقویت عزت نفس دانش آموزان

عزت نفس دانش آموزان یکی از مولفه های اساسی رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان محسوب می شود و نقش تعیین کننده ای در نحوه مواجهه آن ها با چالش های یادگیری، روابط بین فردی و ارزیابی خود دارد. مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، بستری موثر برای شکل گیری و تقویت عزت نفس دانش آموزان فراهم می آورد و در این میان، آموزگار به عنوان کنشگر اصلی فرایند آموزشی، نقشی کلیدی ایفا می کند. نوع تعامل آموزگار با دانش آموزان، شیوه بازخورددهی، نگرش نسبت به توانمندی ها و تفاوت های فردی و سبک مدیریت فضای یادگیری، همگی می توانند بر احساس ارزشمندی و خودباوری دانش آموزان تاثیرگذار باشند. این مقاله با هدف تبیین نقش آموزگار در تقویت عزت نفس دانش آموزان نگاشته شده است و تلاش می کند با نگاهی تحلیلی، سازوکارهای اثرگذاری رفتارها و نگرش های آموزشی بر عزت نفس را بررسی کند. تمرکز مقاله بر این ایده است که عزت نفس نه ویژگی ای ثابت، بلکه سازه ای پویا و قابل پرورش است که در تعاملات آموزشی معنا می یابد. نتایج نظری مقاله نشان می دهد که توجه آگاهانه آموزگاران به ابعاد روان شناختی یادگیری و اتخاذ رویکردهای حمایتی می تواند زمینه ساز تقویت عزت نفس و در نتیجه ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان شود.واژگان کلیدی:عزت نفس، آموزگار، تعامل آموزشی