ارزشیابی تکوینی به عنوان ابزار هدایت یادگیری

ارزشیابی تکوینی به عنوان ابزاری پویا و بازخوردمحور، نقش حیاتی در هدایت فرآیند یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. برخلاف ارزشیابی های پایانی که صرفا به سنجش میزان یادگیری می پردازند، ارزشیابی تکوینی با فراهم کردن بازخورد مستمر، به دانش آموزان و آموزگاران امکان می دهد نقاط قوت و ضعف یادگیری را شناسایی و اقدامات اصلاحی لازم را در زمان مناسب انجام دهند. این روش نه تنها یادگیری را بهبود می بخشد، بلکه انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان را نیز تقویت می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ارزشیابی تکوینی به عنوان ابزاری برای هدایت یادگیری، به بررسی سازوکارهای اثرگذاری آن و ارتباط با کیفیت یادگیری پرداخته است. نتایج نظری نشان می دهد که به کارگیری مستمر و هدفمند ارزشیابی تکوینی می تواند به ارتقای توانمندی های یادگیری، خودتنظیمی و انگیزش در دانش آموزان منجر شود و آموزگاران را در فرآیند تصمیم گیری آموزشی یاری دهد.واژگان کلیدی:ارزشیابی تکوینی، هدایت یادگیری، بازخورد آموزشی، خودتنظیمی یادگیری