ارزشیابی کیفی–توصیفی از نگاه حرفه ای معلم

ارزشیابی یکی از بنیادی ترین فرایندهای آموزشی است که نقش مهمی در هدایت یادگیری، تشخیص نیازهای آموزشی و ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری دارد. در سال های اخیر، توجه به ارزشیابی کیفی–توصیفی به عنوان رویکردی جایگزین و مکمل برای ارزشیابی سنتی کمی افزایش یافته است. این نوع ارزشیابی نه تنها بر سنجش عملکرد تحصیلی دانش آموزان تمرکز دارد، بلکه بر مشاهده رفتارها، مهارت های اجتماعی و توانمندی های فردی آنان نیز تاکید می کند. هدف این پژوهش بررسی دیدگاه های حرفه ای معلمان نسبت به کاربرد و چالش های ارزشیابی کیفی–توصیفی و تحلیل اثرات آن بر فرایند یادگیری است. یافته ها نشان می دهد که معلمان به این شیوه ارزیابی به عنوان ابزاری انگیزشی و توسعه ای نگاه می کنند که امکان بازخورد مستمر، شناخت توانایی های فردی و هدایت یادگیری را فراهم می آورد. با وجود مزایا، محدودیت هایی از جمله زمان بر بودن، نیاز به مهارت های تخصصی معلم و مقاومت برخی خانواده ها نیز مشاهده می شود. این مطالعه می تواند به سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان کمک کند تا راهکارهای موثری برای ارتقای کیفیت ارزشیابی و یادگیری دانش آموزان طراحی کنند.واژگان کلیدی:ارزشیابی کیفی–توصیفی، حرفه ای معلم، بازخورد آموزشی