نقش فناوری های نوین در آموزش تاریخ و افزایش مشارکت دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش فناوری های نوین در آموزش تاریخ و تاثیر آن بر افزایش مشارکت دانش آموزان می پردازد. هدف پژوهش، شناسایی راهکارهای فناورانه ای است که می توانند یادگیری تاریخ را جذاب تر، فعال تر و مشارکتی تر کنند. داده های پژوهش از طریق مشاهده کلاس های مجهز به فناوری، مصاحبه با معلمان و گروه های متمرکز دانش آموزی گردآوری شد و تحلیل کیفی آن ها نشان داد که ادغام ابزارهای دیجیتال، منابع چندرسانه ای و فعالیت های گروهی دیجیتال باعث افزایش انگیزه، مشارکت فعال و اعتمادبه نفس دانش آموزان شده است.نتایج همچنین نشان داد که استفاده از فناوری های نوین، مهارت های تفکر انتقادی، تحلیل تاریخی، پژوهش و همکاری گروهی دانش آموزان را تقویت می کند و تجربه یادگیری را از حالت منفعل و سنتی به فرآیندی فعال، پویا و معنادار تبدیل می نماید. معلمان با بهره گیری از فناوری، قادر به اجرای روش های تدریس خلاق و متنوع شده و محیط کلاس را به فضایی تعاملی و مشارکتی تبدیل می کنند. همچنین، فناوری های نوین موجب دسترسی گسترده دانش آموزان به منابع تاریخی و تقویت مهارت های پژوهشی و دیجیتال آن ها می شود.این پژوهش نشان می دهد که ادغام هدفمند فناوری در آموزش تاریخ می تواند به افزایش مشارکت دانش آموزان، ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های ضروری قرن بیست ویکم منجر شود و زمینه ساز ایجاد محیط آموزشی جذاب، تعاملی و اثرگذار باشد.واژگان کلیدی: فناوری های نوین، آموزش تاریخ، مشارکت دانش آموزان، یادگیری فعال، منابع دیجیتال، مهارت های پژوهشی، تفکر انتقادی.