چگونه توانستم اضطراب و استرس دانش آموزی به نام کیوان را در کلاس کاهش داده و مشارکت او را افزایش دهم؟

اضطراب و استرس در محیط مدرسه می تواند توانایی یادگیری، مشارکت در فعالیت های گروهی و اعتمادبه نفس دانش آموزان را کاهش دهد. این اقدام پژوهی با هدف کاهش اضطراب و استرس دانش آموزی به نام کیوان و افزایش مشارکت او در کلاس طراحی و اجرا شد. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، بررسی تکالیف، نقاشی ها، مصاحبه با والدین و بازخورد همکاران جمع آوری گردید و تحلیل شد. شواهد اولیه نشان داد که کیوان در مواجهه با پرسش ها و فعالیت های گروهی، دچار اضطراب شدید، لرزش صدا، توقف طولانی و تعریق دست ها است و بیشتر تکالیفش توسط والدین انجام می شود.راهکارهای پیشنهادی شامل آرام صدا زدن دانش آموز، فرصت آمادگی قبل از پاسخ دهی، تشویق آرام و محدود، فعالیت های گروهی و بازی محور، تمرین تنفس و آرام سازی، تقسیم تکالیف به بخش های کوچک، تمرکز بر نقاط قوت و همکاری با والدین بود. اجرای این راهکارها به صورت تدریجی و حمایتی انجام شد و شواهد وضعیت مطلوب نشان داد که اضطراب و استرس کیوان کاهش یافته، مشارکت او در کلاس و فعالیت های گروهی افزایش یافته و اعتمادبه نفس و مهارت های اجتماعی او تقویت شده اند.نتایج این اقدام پژوهی نشان می دهد که روش های حمایتی و تدریجی، همراه با همکاری خانواده و توجه به نقاط قوت دانش آموز، می توانند اثر قابل توجهی بر کاهش اضطراب، افزایش مشارکت و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی داشته باشند.واژگان کلیدی: اضطراب، استرس، دانش آموز، اعتمادبه نفس، مشارکت، فعالیت گروهی، حمایت تدریجی.