بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی در مدارس منطقه ماهیدشت و ناحیه یک شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش توصیفی – همبستگی و پیمایشی بود و جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان ابتدایی این مناطق بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب تحصیلی و فرم ارزشیابی توصیفی معلمان جمع آوری شد و برای تحلیل، از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ به روش های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده گردید.یافته ها نشان داد که بین میزان اجرای ارزشیابی توصیفی و سطح اضطراب تحصیلی دانش آموزان رابطه منفی و معنادار وجود دارد (r = -۰.۶۲، p < ۰.۰۱) و این نوع ارزشیابی قادر است ۳۷٪ از تغییرات اضطراب تحصیلی را پیش بینی کند. همچنین بازخوردهای فردی و سازنده، تمرکز بر فرآیند یادگیری به جای نمره نهایی، افزایش حس شایستگی و توسعه مهارت های خودتنظیمی یادگیری، از مهم ترین عوامل کاهش اضطراب بودند.نتایج پژوهش نشان داد که ارزشیابی توصیفی می تواند به طور موثر اضطراب تحصیلی را کاهش داده، انگیزش و اعتماد به نفس دانش آموزان را افزایش دهد و کیفیت یادگیری آنان را ارتقا بخشد. بنابراین، توصیه می شود معلمان، مدیران مدارس و والدین، استفاده منظم و هدفمند از ارزشیابی توصیفی را در محیط های آموزشی ابتدایی مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، بازخورد سازنده ، خودتنظیمی یادگیری