چگونه توانستم تعامل بین معلمان و دانش آموزان را بهبود بخشم

این اقدام پژوهی با هدف پاسخ به سوال «چگونه توانستم تعامل بین معلمان و دانش آموزان را بهبود بخشم؟» انجام شد. مشکل اصلی شناسایی شده، کاهش مشارکت فعال دانش آموزان و محدود شدن تعامل کلاسی به یک روند یک طرفه بود. برای شناسایی وضعیت موجود، داده ها از طریق مشاهده مستقیم کلاس ها، گفت وگو با دانش آموزان، مصاحبه با معلمان و بررسی رفتارهای کلاسی جمع آوری شد. تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از روش های تدریس سنتی، نبود فضای امن روانی، کمبود مهارت های ارتباطی معلمان و محدودیت های زمانی از مهم ترین عوامل کاهش تعامل بودند.راهکارهای پیشنهادی شامل استفاده از روش های تدریس فعال، فعالیت های گروهی هدفمند، ایجاد فضای امن روانی، تقویت مهارت های ارتباطی معلمان، تنوع در ارزشیابی و تقویت ارتباط عاطفی با دانش آموزان بود. این اقدامات به صورت تدریجی و با مشارکت فعال معلمان و دانش آموزان اجرا شد. شواهد گردآوری شده پس از اجرای اقدامات نشان داد که مشارکت دانش آموزان افزایش یافته، اعتمادبه نفس آنان بهبود یافته و محیط کلاس به فضایی پویا و تعاملی تبدیل شده است. همچنین بازخورد معلمان نشان دهنده ارتقای کیفیت تدریس و مدیریت کلاس بود و تحلیل عملکرد تحصیلی بیانگر تاثیر مثبت تعامل بر یادگیری دانش آموزان بود.در نتیجه، این اقدام پژوهی نشان داد که برنامه ریزی هدفمند و اجرای راهکارهای مشارکتی می تواند تعامل موثر بین معلمان و دانش آموزان را ارتقا دهد و زمینه رشد علمی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان را فراهم سازد.واژگان کلیدی: تعامل آموزشی، مشارکت دانش آموزان، روش های فعال تدریس، فضای امن روانی، ارزشیابی مستمر، ارتباط عاطفی معلم-دانش آموز.