چگونه توانستم مشارکت معلمان در برنامه ریزی درسی را افزایش دهم

مشارکت فعال معلمان در برنامه ریزی درسی، یکی از عوامل اساسی در بهبود کیفیت آموزش و افزایش انگیزه شغلی آنان به شمار می رود. با این حال، در بسیاری از مدارس، برنامه ریزی درسی به صورت متمرکز انجام می شود و نقش معلمان در تصمیم گیری های آموزشی محدود است. این اقدام پژوهی با هدف افزایش مشارکت معلمان در فرآیند برنامه ریزی درسی، توسط معاون آموزشی یک مدرسه انجام شد. پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و با رویکردی عملی و مشارکتی، در محیط واقعی مدرسه اجرا شد. در مرحله تشخیص وضعیت موجود، از طریق مشاهدات مستقیم، گفتگوهای غیررسمی، پرسشنامه و بررسی مستندات مدرسه، مشخص شد که مشارکت معلمان سطحی بوده و موانعی مانند نبود چارچوب مشخص، حجم بالای کار، تجربه های ناموفق گذشته و کمبود فضای اعتماد وجود دارد. بر اساس تحلیل داده های کمی و کیفی، راهکارهایی از جمله ایجاد چارچوب مشخص برای جمع آوری پیشنهادات، برگزاری جلسات هم اندیشی، تقسیم وظایف، استفاده از ابزارهای الکترونیکی و فرهنگ سازی مشارکتی طراحی و اجرا شد. نتایج اجرای اقدامات نشان داد که مشارکت معلمان در جلسات و تصمیم گیری های درسی به طور چشمگیری افزایش یافته و بیش از ۸۰ درصد معلمان احساس نقش موثر در برنامه ریزی داشتند. همچنین، اعتماد، انگیزه و رضایت شغلی معلمان بهبود یافت و بسیاری از پیشنهادات آنان در برنامه های درسی اعمال شد. یافته ها نشان می دهد که با اصلاح ساختار، ایجاد فضای اعتماد و مدیریت مشارکتی، می توان مشارکت واقعی معلمان را تقویت و کیفیت برنامه ریزی درسی را ارتقا داد.واژگان کلیدی: اقدام پژوهی، مشارکت معلمان، برنامه ریزی درسی، مدیریت مشارکتی، معاون آموزشی، بهبود کیفیت آموزش.