پژوهی تقویت مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان متوسطه دوم و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی

این پژوهش با هدف بررسی و تقویت مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه و ارزیابی تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی آنان انجام شده است. خودتنظیمی به عنوان فرآیندی فعال و سازنده که فرد از طریق آن اهداف یادگیری خود را تعیین کرده، تلاش می کند تا توجه، تفکر، انگیزش و رفتار خود را مدیریت کند، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی ایفا می کند. روش تحقیق مورد استفاده در این اقدام پژوهی، رویکرد توصیفی-پیمایشی با رویکرد مداخله ای از نوع اقدام پژوهی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان کلاس های دهم و یازدهم یک دبیرستان نمونه دولتی بود که به دلیل مشاهده افت تحصیلی و ضعف در مدیریت زمان و برنامه ریزی، این مداخله بر روی آنان اجرا گردید. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های خودتنظیمی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و تحلیل سوابق تحصیلی پیش و پس از مداخله بود. مراحل اجرا شامل تشخیص و تحلیل نیاز، طراحی و اجرای برنامه مداخله ای مبتنی بر آموزش راهبردهای خودتنظیمی (مانند برنامه ریزی، خودنظارتی و خودارزیابی)، و در نهایت ارزیابی نتایج بود. یافته ها نشان داد که پس از اجرای برنامه آموزشی، دانش آموزان توانسته اند به طور معناداری در مدیریت منابع، حفظ تمرکز در طول مطالعه و استفاده موثر از راهبردهای شناختی و فراشناختی عملکرد بهتری از خود نشان دهند. این بهبود در مهارت های خودتنظیمی مستقیما با افزایش نمرات و بهبود مستمر در عملکرد تحصیلی آنان مرتبط بود. نتیجه گیری حاکی از آن است که آموزش نظام مند مهارت های خودتنظیمی باید به عنوان یک جزء اساسی از برنامه درسی دوره دوم متوسطه مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، مهارت های خودتنظیمی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، راهبردهای یادگیری ، مدیریت زمان ، خودارزیابی ، مسئولیت پذیری تحصیلی ، اقدام پژوهی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال