نگاهی جامع به عقل و عشق در شعر مولانا با تاکید بر عرفان و تصوف (مطالعه موردی: بررسی در کتابهای ادبیات دوره متوسطه اول)

عرفان و تصوف پیشینه دراز و متداوم در جهان بینی بشریت دارد اما امروز عرفان و تصوف و پیام آن سر از نو در اندیشه و شورو حال مولانا جلال الدین محمد بلخی، برای بشریت و عصر حاضر جدی گرفته شده است. مولانا انسانی است متفاوت که جهان بینی اش با فلسفه و منطق و علم فرق می کند زیرا مولانا نه در پی استدالال است و نه دنبال بحث عقلانی و نه هم تجربه های حسی را جدی می گیرد. بنابراین تفاوت او با دیگران، مولانا را هر چه بی کرانه تر و بزرگتر جلوه می دهد ، که فقط می تواند این بی کرانه گی مولانا در عرفان وتصوف بگنجد و فراتر از فلسفه و علم، هستی و جهان را با رمزورازش دریابد و این رمز و رازعالم هستی را مولانا نه با عقل بلکه با عشق می خواهد، بکشاید. در این پژوهش سعی شد ، نگاهی جامع به عقل و عشق در شعر مولانا با تاکید بر عرفان و تصوف شود و آن را مورد واکاوی و بررسی قرار دهد . ماحصل نتایج تحقیق نشان داد که دریافت مولانا و درک جهان بینی او با منطق، فلسفه وعلم امکان ندارد، به این معنا که مولانا را فقط با شور و وجد وحال عرفانی می توان شناخت بنابراین برای شناخت مولانا بایست عواطف عرفانی و تصوف داشت یعنی عارف باید بود نه فلیسوف و منطقدان.

کلیدواژه ها:

عرفان ، تصوف عقل ، مولانا ، عشق