سبک زندگی دیجیتال و تربیت تمدنی

تحولات ناشی از گسترش فناوری های دیجیتال، زیست جهان انسانی را به گونه ای عمیق دگرگون ساخته و سبک زندگی جدیدی را پدید آورده است که ابعاد هویتی، ارزشی و تربیتی را به طور هم زمان تحت تاثیر قرار داده است. هدف این پژوهش، تبیین نسبت میان سبک زندگی دیجیتال و امکان تحقق تربیت تمدنی مبتنی بر ارزش های دینی و فرهنگی در جامعه معاصر ایران بود. این تحقیق با رویکرد مروری و با روش کیفی انجام شد و از طریق شناسایی، گزینش و تحلیل متون علمی معتبر فارسی در حوزه های سبک زندگی دیجیتال، هویت، دینداری و تربیت تمدنی، مضامین اصلی استخراج و تحلیل گردید. یافته های تحقیق نشان داد که سبک زندگی دیجیتال به بازتعریف الگوهای هویت یابی، دگرگونی صورت دینداری، بازآرایی نظام های ارزشی و تغییر جایگاه نهادهای تربیتی منجر شده است. علاوه بر این، حضور گسترده کودکان و نوجوانان در فضای دیجیتال، ابعاد حقوقی و تربیتی تازه ای را آشکار ساخته که در چارچوب های سنتی تربیت کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. تحلیل یافته ها حاکی از آن بود که سبک زندگی دیجیتال نه به عنوان امری بیرونی، بلکه به مثابه بخشی از واقعیت زیسته نسل جدید، بر کارآمدی تربیت تمدنی اثرگذار است. نتیجه گیری کلی پژوهش بیانگر آن است که تحقق تربیت تمدنی در عصر دیجیتال، مستلزم درک منطق زیست دیجیتال و بازاندیشی در رویکردهای تربیتی متناسب با آن است.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی دیجیتال ، تربیت تمدنی ، هویت ، دینداری