بررسی روش های نوین تدریس در مدارس و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان

پیشرفت های اخیر در حوزه علوم تربیتی و فناوری های دیجیتال، ظهور روش های نوین تدریس را در مدارس سرعت بخشیده است. این پژوهش با هدف بررسی روش های نوین تدریس و تاثیر آن ها بر یادگیری دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق حاضر، مروری نظام مند بر مطالعات تجربی و نظری منتشر شده در دهه اخیر است.یافته های تحقیق نشان می دهد روش هایی همچون یادگیری معکوس، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر بازی، یادگیری مشارکتی و یادگیری شخصی شده با بهره گیری از فناوری، از مهم ترین رویکردهای نوین هستند. این روش ها در مقایسه با آموزش سنتی سخنرانی محور، با فعال سازی نقش دانش آموز، افزایش تعامل و توجه به تفاوت های فردی، تاثیر معناداری بر ارتقای سطح یادگیری دارند.مهم ترین تاثیرات شناسایی شده شامل: افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان، تقویت مهارت های تفکر نقادانه و حل مسئله، تعمیق درک مفهومی، پرورش مهارت های اجتماعی و کار گروهی و افزایش خودراهبری در فرآیند یادگیری است. همچنین، چالش هایی مانند نیاز به آماده سازی و آموزش معلمان، تامین زیرساخت های فناوری و تغییر در نظام ارزشیابی برای اجرای موفق این روش ها شناسایی شد.در نتیجه می توان گفت کاربست روش های نوین تدریس با ایجاد محیط یادگیری پویا و دانش آموزمحور، ظرفیت بالایی برای بهبود کیفیت یادگیری و تربیت فراگیرانی با مهارت های ضروری قرن بیست ویکم دارد. موفقیت این روش ها مشروط به برنامه ریزی دقیق، پشتیبانی همه جانبه و بومی سازی با توجه به شرایط هر محیط آموزشی است.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، فناوری در آموزش ، یادگیری فعال ، مدارس ، پیشرفت تحصیلی.