تحلیل چالش های معلمان در ادغام فناوری های نوین در فرآیند تدریس

تحولات شتابان فناوری های نوین در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و یادگیری مواجه ساخته است. در این میان، ادغام فناوری های نوین در فرآیند تدریس به عنوان یکی از مولفه های کلیدی ارتقای کیفیت آموزش مطرح شده است. معلمان به عنوان عناصر محوری نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در تحقق این هدف ایفا می کنند، اما در مسیر بهره گیری موثر از فناوری با چالش های متعددی روبه رو هستند. یکی از مهم ترین چالش ها، کمبود شایستگی های حرفه ای و مهارت های فناورانه معلمان است که اغلب ریشه در ضعف برنامه های تربیت معلم و آموزش های ضمن خدمت دارد. بسیاری از معلمان آموزش کافی برای استفاده هدفمند، خلاقانه و آموزشی از فناوری های نوین دریافت نکرده اند. نگرش ها و باورهای معلمان نسبت به فناوری نیز از عوامل تاثیرگذار محسوب می شود؛ به گونه ای که مقاومت در برابر تغییر، ترس از کاهش نقش معلم و نگرانی از پیامدهای منفی فناوری، مانع پذیرش آن می گردد. از سوی دیگر، چالش های زیرساختی مانند کمبود تجهیزات دیجیتال، دسترسی محدود به اینترنت پرسرعت و نبود پشتیبانی فنی مناسب، استفاده پایدار از فناوری را با مشکل مواجه می سازد. فشار کاری، تراکم محتوای درسی و محدودیت زمان، فرصت برنامه ریزی و طراحی فعالیت های مبتنی بر فناوری را از معلمان سلب می کند. همچنین عدم هم راستایی برنامه های درسی، اهداف آموزشی و نظام های ارزشیابی با رویکردهای فناورمحور، موجب استفاده سطحی و غیرهدفمند از فناوری در کلاس های درس می شود. عوامل سازمانی و مدیریتی از جمله فقدان سیاست گذاری روشن، حمایت ناکافی مدیران مدارس و نبود فرهنگ سازمانی مبتنی بر نوآوری، نقش مهمی در تضعیف فرآیند ادغام فناوری دارند.

کلیدواژه ها:

حمایت ، فرهنگ ، چالش های معلمان