نقش بازخورد معلم در ارتقای یادگیری خودتنظیمی در دانش آموزان دوره ابتدایی

در نظام های آموزشی نوین، یادگیری صرفا انتقال دانش نیست، بلکه فرایندی پویا و خودتنظیم است که در آن یادگیرنده نقش فعال در کنترل، نظارت و ارزشیابی عملکرد خود دارد. در این میان، بازخورد معلم به عنوان یکی از موثرترین مولفه های آموزشی، می تواند نقش بسزایی در ارتقای یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازخورد معلم در بهبود مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مرور منابع علمی و پژوهش های تجربی استخراج گردیده اند. یافته ها نشان می دهد که کیفیت، زمان بندی، و نوع بازخورد (شناختی، انگیزشی و راهبردی) تاثیر مستقیمی بر افزایش انگیزش درونی، خودارزیابی و برنامه ریزی یادگیری در دانش آموزان دارد. در پایان، پیشنهادهایی برای بهبود کاربرد بازخورد در محیط های آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازخورد معلم ، یادگیری خودتنظیمی ، آموزش ابتدایی ، انگیزش درونی ، ارزشیابی تکوینی