تاثیر استفاده از فناوری آموزشی بر یادگیری دانش آموز ابتدایی

این مقاله با هدف بررسی تاثیر به کارگیری فناوری های آموزشی بر فرآیند یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در عصر حاضر، فناوری هایی همچون نرم افزارهای آموزشی تعاملی، تبلت ها، تخته های هوشمند، واقعیت مجازی و افزوده و پلتفرم های یادگیری آنلاین، به طور فزاینده ای در حال ادغام با محیط های آموزشی هستند. پژوهش حاضر با روش مرور سیستماتیک مطالعات تجربی و نظری معتبر، به واکاوی پیامدهای این ادغام می پردازد.یافته ها حاکی از آن است که استفاده هدفمند و برنامه ریزی شده از فناوری آموزشی، در صورت رعایت اصول pédagogical، می تواند تاثیرات مثبت چندجانبه ای داشته باشد. از جمله این تاثیرات می توان به افزایش انگیزه و تعامل دانش آموزان، تسهیل درک مفاهیم انتزاعی از طریق شبیه سازی و نمایش بصری، پشتیبانی از سبک های مختلف یادگیری و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم مانند حل مسئله، تفکر نقادانه و همکاری اشاره کرد. همچنین، فناوری امکان یادگیری شخصی شده و ارائه بازخورد فوری را فراهم می سازد.با این حال، چالش هایی نیز در این مسیر شناسایی شد. دسترسی نابرابر به امکانات فناورانه (شکاف دیجیتالی)، کمبود صلاحیت حرفه ای معلمان در به کارگیری موثر فناوری، خطر تمرکززدایی از اهداف آموزشی و تبدیل فناوری به ابزار سرگرمی صرف، و نیز نگرانی های مربوط به امنیت و سلامت روان دانش آموزان از جمله این موانع هستند.نتیجه گیری کلی مقاله تاکید می کند که فناوری آموزشی به خودی خود تضمین کننده بهبود یادگیری نیست، بلکه کیفیت طراحی آموزشی، آمادگی معلم و همسویی محتوا با اهداف درسی عوامل کلیدی در تحقق پتانسیل آن هستند. برای بهره گیری بهینه، پیشنهاد می شود ضمن ایجاد زیرساخت عادلانه، برنامه ریزی مدون، آموزش مستمر معلمان و تولید محتوای باکیفیت بومی در اولویت سیاست گذاری آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، تعامل در کلاس ، شخصی سازی آموزش ، شکاف دیجیتالی ، صلاحیت حرفه ای معلمان.