تاثیر ارتباطات عاطفی معلم و دانش آموز بر یادگیری و اعتماد به نفس

ارتباط عاطفی مثبت بین معلم و دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در بهبود فرآیند یادگیری و ارتقای اعتماد به نفس دانش آموزان محسوب می شود. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که با معلمان خود رابطه ای مبتنی بر احترام، توجه و حمایت عاطفی دارند، انگیزه بالاتری برای یادگیری از خود نشان می دهند و توانایی مقابله با چالش های تحصیلی را بهتر دارند. تعاملات گرم و حمایت گرایانه معلم باعث ایجاد فضای امن روانی می شود که در آن دانش آموزان جرات ابراز نظر، پرسشگری و مشارکت فعال در فرآیند یادگیری را پیدا می کنند. همچنین، این نوع ارتباطات به کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش احساس شایستگی فردی و خودباوری منجر می گردد، به طوری که دانش آموزان نسبت به توانایی های خود اعتماد بیشتری پیدا می کنند و مهارت های اجتماعی و عاطفی شان تقویت می شود. نتایج حاکی از آن است که وجود بازخورد مثبت و تشویق مستمر از سوی معلم می تواند اثر مستقیمی بر رشد اعتماد به نفس و پیشرفت تحصیلی داشته باشد و محیط کلاس را به محلی تعاملی، دلپذیر و انگیزشی تبدیل کند. به طور کلی، ایجاد و حفظ ارتباط عاطفی سازنده بین معلم و دانش آموز به عنوان یک عامل تعیین کننده در افزایش کیفیت یادگیری، ارتقای اعتماد به نفس و شکل گیری مهارت های اجتماعی پایدار دانش آموزان شناخته می شود.

کلیدواژه ها:

ارتباط عاطفی ، یادگیری ، اعتماد به نفس ، انگیزش تحصیلی ، تعامل معلم و دانش آموز