بررسی رابطه رضایت تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان

این مطالعه به بررسی رابطه بین رضایت تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان می پردازد و نقش تاب آوری به عنوان یک عامل حفاظتی در سازگاری تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی مورد ارزیابی قرار گرفته است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود و ابزارهای استاندارد سنجش رضایت تحصیلی و تاب آوری روانی برای جمع آوری داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین رضایت تحصیلی و تاب آوری روانی همبستگی مثبت و معنی داری وجود دارد، به طوری که دانش آموزانی با سطح بالاتر تاب آوری، احساس رضایت بیشتری از فرایند تحصیل و محیط آموزشی خود داشتند. همچنین، تاب آوری به عنوان یک پیش بینی کننده مهم رضایت تحصیلی عمل کرده و توانسته است اثر عوامل استرس زا و فشارهای تحصیلی را کاهش دهد. نتایج نشان می دهد که ارتقای تاب آوری روانی می تواند منجر به افزایش انگیزه، تعامل موثر با چالش های تحصیلی و حفظ سلامت روان دانش آموزان گردد. علاوه بر این، دانش آموزانی که از مهارت های تاب آوری بالاتری برخوردار بودند، در مواجهه با مشکلات آموزشی و اجتماعی کمتر دچار اضطراب و فرسودگی تحصیلی شدند و سطح کلی رضایت تحصیلی آنان بالاتر بود. این یافته ها اهمیت برنامه های مداخلاتی و آموزشی برای تقویت تاب آوری روانی در مدارس را برجسته می کند و نشان می دهد که توجه به تاب آوری می تواند همزمان کیفیت تجربه تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان را بهبود بخشد. به طور کلی، نتایج پژوهش بیانگر وجود یک رابطه قوی و مثبت میان رضایت تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان است و توصیه می شود آموزش و فعالیت های روانی-اجتماعی برای افزایش تاب آوری در برنامه های مدارس گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

رضایت تحصیلی ، تاب آوری روانی ، دانش آموزان ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی