تاثیر تدریس فعال بر توانمندی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس فعال بر توانمندی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. تدریس فعال به عنوان رویکردی نوین در فرآیند یاددهی یادگیری، بر مشارکت مستقیم دانش آموزان، تعامل سازنده، تفکر انتقادی و یادگیری معنادار تاکید دارد و تلاش می کند نقش یادگیرنده را از حالت منفعل به کنشگر تغییر دهد. در این چارچوب، توانمندی های شناختی شامل مهارت هایی همچون تحلیل، استدلال، حل مسئله و خلاقیت، و توانمندی های اجتماعی شامل همکاری، ارتباط موثر، مسئولیت پذیری و همدلی مورد توجه قرار گرفته اند. یافته های نظری و تجربی نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال می تواند زمینه رشد متوازن ابعاد مختلف یادگیری را فراهم آورد و دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های آموزشی و اجتماعی آماده سازد. این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع علمی معتبر، به تبیین سازوکارهای اثرگذاری تدریس فعال بر رشد شناختی و اجتماعی دانش آموزان می پردازد و نشان می دهد که این شیوه تدریس، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، موجب ارتقای مهارت های بین فردی، افزایش اعتماد به نفس و تقویت روحیه مشارکت در میان دانش آموزان می شود. نتایج این مطالعه می تواند راهنمایی موثر برای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت در جهت بهبود کیفیت آموزش و پرورش باشد و زمینه ساز تحول در روش های سنتی تدریس گردد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، توانمندی شناختی ، توانمندی اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان.