یادگیری مبتنی بر پروژه و اثر آن بر خلاقیت دانش آموزان

چکیده:در دنیای امروز که پیچیدگی های اجتماعی، علمی و فناورانه به سرعت در حال گسترش است، نظام های آموزشی بیش از گذشته نیازمند رویکردهایی هستند که بتوانند مهارت های قرن بیست ویکم از جمله تفکر خلاق، حل مسئله، همکاری و خودراه بری را در دانش آموزان پرورش دهند. یکی از رویکردهای نوین و اثربخش در این زمینه، یادگیری مبتنی بر پروژه است. یادگیری مبتنی بر پروژه، دانش آموزان را درگیر فعالیت های معنادار، مسئله محور و واقعی می کند و به آنان فرصت می دهد تا دانش نظری را در عمل به کار گیرند. این رویکرد با تاکید بر یادگیری فعال، تجربه محور و مشارکتی، زمینه بروز و تقویت خلاقیت را فراهم می سازد. خلاقیت به عنوان یکی از مولفه های کلیدی رشد فردی و اجتماعی، نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و حرفه ای دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش های داخلی نشان می دهد که روش های سنتی آموزشی، کمتر به پرورش خلاقیت توجه دارند و اغلب بر حفظیات و انتقال یک سویه اطلاعات تمرکز می کنند. در مقابل، یادگیری مبتنی بر پروژه با ایجاد فضای آزاد برای ایده پردازی، تصمیم گیری و حل مسائل واقعی، موجب افزایش انگیزش، استقلال و خلاقیت دانش آموزان می شود. هدف این مقاله بررسی مفهوم یادگیری مبتنی بر پروژه، تبیین ویژگی ها و مراحل آن، و تحلیل اثر این رویکرد بر خلاقیت دانش آموزان بر اساس مطالعات و پژوهش های فارسی است. در پایان، چالش ها و راهکارهای اجرای موثر این روش در نظام آموزشی ایران مورد بحث قرار می گیرد.کلمات کلیدی: یادگیری مبتنی بر پروژه، خلاقیت، دانش آموزان، آموزش فعال، روش های نوین تدریس