فرصت ها و چالش های بهره گیری از بازی های دیجیتال در سیستم آموزش مدارس

در دهه های اخیر، پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال، نظام های آموزشی را با تحولات بنیادینی مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین نمودهای این تحول، ورود بازی های دیجیتال به عرصه آموزش و یادگیری است. بازی های دیجیتال آموزشی به عنوان ابزارهایی تعاملی، جذاب و یادگیرنده محور، توانسته اند توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی را به خود جلب کنند. این بازی ها با بهره گیری از عناصر رقابت، داستان پردازی، بازخورد فوری و انگیزش درونی، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت دانش آموزان و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی دارند. در عین حال، استفاده از بازی های دیجیتال در سیستم آموزش مدارس با چالش ها و محدودیت هایی نیز همراه است که نادیده گرفتن آن ها می تواند اثربخشی این رویکرد را کاهش دهد.مقاله حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی به بررسی فرصت ها و چالش های بهره گیری از بازی های دیجیتال در آموزش مدارس می پردازد. در این مقاله، ابتدا مفاهیم پایه و پیشینه نظری بازی های دیجیتال آموزشی تبیین می شود، سپس فرصت هایی نظیر افزایش انگیزش یادگیری، بهبود یادگیری فعال، تقویت تفکر انتقادی، یادگیری شخصی سازی شده و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم مورد بررسی قرار می گیرد. در ادامه، چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فنی، نابرابری دیجیتال، نبود محتوای بومی، ضعف توانمندی معلمان، نگرانی های فرهنگی و تربیتی، و خطر اعتیاد به بازی ها تحلیل می شود. همچنین نقش معلمان، سیاست گذاران و خانواده ها در استفاده اثربخش از بازی های دیجیتال مورد توجه قرار می گیرد. یافته های این مقاله نشان می دهد که بازی های دیجیتال در صورت طراحی آموزشی مناسب، نظارت صحیح و انطباق با اهداف درسی، می توانند به عنوان مکملی موثر در نظام آموزش مدارس به کار گرفته شوند. در پایان، راهکارهایی برای کاهش چالش ها و بهره برداری بهینه از ظرفیت های بازی های دیجیتال در آموزش رسمی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بازی های دیجیتال آموزشی ، فناوری آموزشی ، آموزش مدارس ، یادگیری مبتنی بر بازی ، نظام آموزشی