دگرگونی تدریس و یادگیری در مدارس با استفاده از فناوری های نوین و هوش مصنوعی؛ فرصت ها، محدودیت ها و اثرات بلندمدت/

در دهه های اخیر، پیشرفت های چشمگیر در حوزه فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، نقش مهمی در بهبود و بازاندیشی شیوه های تدریس و یادگیری در مدارس ایفا کرده است. آموزش سنتی که مبتنی بر انتقال یک سویه دانش از معلم به دانش آموزان بود، امروزه جای خود را به الگوهای تعامل محور و شخصی سازی شده داده است. در این مقاله با تمرکز بر مدارس ایران، پیامدهای ورود فناوری و هوش مصنوعی در حوزه آموزش، فرصت ها، چالش ها و آثار بلندمدت آن را بررسی می کنیم. فرصت هایی چون آموزش شخصی سازی شده، افزایش تعامل و بسترهای یادگیری مبتنی بر داده، می تواند کیفیت یادگیری و عدالت آموزشی را افزایش دهد. با این حال، مشکلاتی مانند کمبود زیرساخت، نیاز به توسعه سواد دیجیتال معلمان و نگرانی های امنیت داده ها، از جمله محدودیت هایی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند. آینده آموزش با توسعه هوش مصنوعی، به سمت تولید محتوای تعاملی، ارزیابی پیشرفته، و حتی حمایت از یادگیری مادام العمر حرکت می کند، اما باید برای پیامدهای انسانی، تربیتی و اجتماعی آن نیز برنامه ریزی دقیق داشت. در نهایت، اتخاذ راهبردهای هوشمندانه و متوازن برای استفاده از فناوری ها، کلید بهره مندی از مزایای آن ها و کاهش تهدیدهای احتمالی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، مدارس ، یادگیری ، تدریس ، فرصت ها ، محدودیت ها ، اثرات بلندمدت