نقش هوش مصنوعی در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری

تحولات فناورانه دهه های اخیر، به ویژه پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. هوش مصنوعی به عنوان یکی از موثرترین فناوری های قرن بیست ویکم، توانسته است نقش مهمی در بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری ایفا کند و شیوه های سنتی آموزش را به سمت آموزش هوشمند، شخصی سازی شده و داده محور سوق دهد. هدف این مقاله بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای فرآیند یاددهی–یادگیری و تبیین ابعاد مختلف کاربرد آن در محیط های آموزشی است.در این پژوهش، ابتدا مفهوم هوش مصنوعی و جایگاه آن در آموزش مورد بررسی قرار می گیرد و سپس تاثیر آن بر یادگیری شخصی سازی شده، نقش معلمان، ارزیابی آموزشی و مدیریت آموزشی تحلیل می شود. هوش مصنوعی با تحلیل داده های یادگیرندگان، امکان طراحی مسیرهای یادگیری متناسب با توانایی ها، علایق و نیازهای فردی را فراهم می کند و از این طریق، اثربخشی یادگیری را افزایش می دهد. همچنین، ابزارهای هوشمند آموزشی می توانند بار کاری معلمان را کاهش داده و آنان را در تمرکز بر جنبه های تربیتی، خلاقانه و تعاملی آموزش یاری دهند.از سوی دیگر، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با چالش هایی همچون مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی، شکاف دیجیتال و وابستگی بیش از حد به فناوری همراه است که نیازمند توجه جدی سیاست گذاران آموزشی است. یافته های این مقاله نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه، هدفمند و اخلاق محور از هوش مصنوعی می تواند به بهبود کیفیت آموزش، افزایش عدالت آموزشی و ارتقای یادگیری مادام العمر منجر شود. در نهایت، مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان، تدوین سیاست های آموزشی مناسب و توسعه زیرساخت های فناورانه برای استفاده موثر از هوش مصنوعی در نظام های آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یاددهی–یادگیری ، آموزش هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی