روش های ارتقای ارتباط معلم- دانش آموز در آموزش دیجیتال در مدارس متوسطه متوسطه

پژوهش حاضر به بررسی روش های ارتقای ارتباط معلم و دانش آموز در بستر آموزش دیجیتال با تمرکز بر مدارس متوسطه متوسطه می پردازد. با گسترش فناوری های آموزشی، مساله کیفیت تعاملات آموزشی در محیط های دیجیتال به چالشی اساسی تبدیل شده است، به ویژه در مقطع متوسطه که فراگیران متوسطه در مرحله حساسی از رشد شناختی و اجتماعی قرار دارند. در حالی که آموزش دیجیتال امکان دسترسی به محتوای آموزشی غنی را فراهم می آورد، حفظ ارتباط موثر عاطفی و آموزشی میان معلمان و فراگیران متوسطه نیازمند اتخاذ راهکارهای هدفمند است. این مقاله با بررسی چالش های موجود در تعاملات دیجیتال مانند کاهش ارتباطات غیرکلامی، محدودیت در بازخورد فوری و کاهش حس حضور اجتماعی، به دنبال شناسایی و تحلیل موثرترین روش های ارتباطی از جمله استفاده از پلتفرم های تعاملی، به کارگیری ابزارهای مشارکتی دوسویه، طراحی فعالیت های یادگیری مشارکتی و توسعه مهارت های ارتباط دیجیتال معلمان است. ضرورت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که ارتباط معلم-دانش آموز به عنوان عامل کلیدی در اثربخشی آموزشی شناخته می شود و نادیده گرفتن آن در محیط های دیجیتال می تواند منجر به کاهش انگیزه تحصیلی و افت یادگیری شود. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان راهنمای عملی برای معلمان، طراحان آموزشی و سیاست گذاران در بهینه سازی فرآیند یادگیری دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد و گامی موثر در جهت بهبود کیفیت آموزش در عصر دیجیتال باشد.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم-دانش آموز ، آموزش دیجیتال ، مدارس متوسطه متوسطه ، تعامل آموزشی ، فناوری های ارتباطی