عدالت آموزشی و شکاف دیجیتال در نظام آموزش و پرورش

در عصر حاضر، که فناوری های اطلاعات و ارتباطات به سرعت در حال دگرگون سازی تمامی ابعاد زندگی بشر هستند، نظام آموزش و پرورش به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه شده است. در این میان، دو مفهوم محوری “عدالت آموزشی” و “شکاف دیجیتال” نقشی تعیین کننده در شکل دهی به آینده آموزش و یادگیری ایفا می کنند. مقاله حاضر به بررسی عمیق و همه جانبه رابطه متقابل میان عدالت آموزشی و شکاف دیجیتال در نظام آموزش و پرورش می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین ابعاد گوناگون این چالش ها، شناسایی عوامل موثر بر تعمیق یا کاهش شکاف، و ارائه راهکارهای عملی برای تحقق آموزش عادلانه در عصر دیجیتال است. با بهره گیری از روش پژوهش مروری کتابخانه ای و تحلیل پیشینه های پژوهشی داخلی و خارجی، این مقاله تلاش می کند تا ضمن ترسیم وضعیت موجود، به ارائه یافته هایی بپردازد که زمینه ساز تدوین سیاست ها و برنامه های اثربخش در جهت کاهش نابرابری های دیجیتال و ارتقاء عدالت آموزشی باشد. نتایج نشان می دهد که شکاف دیجیتال صرفا به معنای دسترسی نابرابر به ابزار و اینترنت نیست، بلکه شامل نابرابری در سواد دیجیتال، مهارت های استفاده موثر از فناوری و دسترسی به محتوای آموزشی با کیفیت نیز می شود که این امر به نوبه خود، نابرابری های آموزشی موجود را تشدید کرده و دسترسی عادلانه به فرصت های یادگیری را به مخاطره می اندازد. در نهایت، با توجه به ضرورت حیاتی مقابله با این چالش ها، پیشنهاداتی کاربردی در سطوح مختلف سیاست گذاری، مدرسه ای و جامعه محور برای حرکت به سوی نظامی آموزشی عادلانه و فراگیر ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتال ، نظام آموزش و پرورش ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، نابرابری آموزشی