بررسی اثر یادگیری هیبریدی بر همکاری گروهی و انگیزه درسی دانش آموزان

یادگیری هیبریدی به عنوان الگویی نوین در نظام آموزشی، تلفیقی از آموزش حضوری و مجازی است که طی سال های اخیر به ویژه پس از گسترش فناوری های دیجیتال، مورد توجه قرار گرفته است. این شیوه یادگیری با بهره گیری از مزایای هر دو محیط آموزشی، فرصت های جدیدی برای تعمیق یادگیری و بهبود تعاملات دانش آموزان فراهم می کند. یکی از جنبه های مهمی که در این الگو قابل بررسی است، تاثیر آن بر همکاری گروهی و انگیزه درسی دانش آموزان می باشد. همکاری گروهی به عنوان عنصری کلیدی در یادگیری موثر، می تواند از طریق تعاملات سازنده در کلاس های حضوری و فعالیت های مشارکتی در فضای مجازی تقویت شود. همچنین، انگیزه درسی که نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی دارد، تحت تاثیر جذابیت و انعطاف پذیری یادگیری هیبریدی قرار می گیرد. اهمیت این پژوهش از آنجا نشات می گیرد که با حرکت نظام های آموزشی به سمت استفاده بیشتر از فناوری، نیاز به درک بهتر تاثیر یادگیری هیبریدی بر مهارت های اجتماعی و انگیزشی دانش آموزان بیش از پیش احساس می شود. در بسیاری از مدارس، به ویژه در دوران پساکرونا، تداوم استفاده از این شیوه یادگیری مطرح شده است، اما هنوز شواهد کافی درباره تاثیرات مثبت یا منفی آن بر رفتارهای جمعی و انگیزه یادگیری دانش آموزان وجود ندارد. این پژوهش با هدف بررسی دقیق تر این رابطه، می تواند به سیاست گذاران، معلمان و طراحان آموزشی کمک کند تا با آگاهی بیشتر، محیط های یادگیری هیبریدی را به گونه ای طراحی کنند که هم سبب ارتقای مهارت های گروهی شود و هم انگیزه تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری هیبریدی ، همکاری گروهی ، انگیزه درسی ، دانش آموزان ، مدارس