نقش درس کار و فناوری در توسعه شایستگی های کارآفرینانه دانش آموزان

ورود گسترده هوش مصنوعی به نظام های آموزشی، شیوه های یاددهی و یادگیری را به طور بنیادین دگرگون کرده و فرصت ها و چالش های نوینی را پیش روی معلمان و دانش آموزان قرار داده است. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند فرایند یادگیری را شخصی سازی کنند، بازخوردهای فوری ارائه دهند و به بهبود برنامه ریزی آموزشی کمک نمایند. با این حال، استفاده بدون راهبری آگاهانه از این فناوری ها می تواند پیامدهایی همچون وابستگی بیش از حد به ابزارهای خودکار، تضعیف تفکر انتقادی، و کاهش مسئولیت پذیری یادگیرندگان را به دنبال داشته باشد. در این میان، معلم نقشی کلیدی در هدایت صحیح و مسئولانه استفاده از هوش مصنوعی ایفا می کند. معلمان به عنوان واسطه اصلی میان فناوری و یادگیرنده، باید ضمن آشنایی با قابلیت ها و محدودیت های هوش مصنوعی، چارچوب های اخلاقی، آموزشی و تربیتی مناسبی را برای بهره گیری از آن طراحی و اجرا کنند. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی نقش معلم در استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در محیط های آموزشی می پردازد و بر اهمیت توانمندسازی حرفه ای معلمان، تقویت سواد دیجیتال و اخلاقی دانش آموزان، و ایجاد تعادل میان فناوری و تعامل انسانی در فرایند یاددهی–یادگیری تاکید می کند. نتایج تحلیل نشان می دهد که موفقیت به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش، بیش از آنکه به خود فناوری وابسته باشد، به میزان آگاهی، نگرش و هدایت مسئولانه معلمان بستگی دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، استفاده مسئولانه از فناوری ، سواد دیجیتال و اخلاقی ، یادگیری هوشمند