تعیین اثربخشی قصه گویی بر پایه داستان های قرآنی بر تقویت مسئولیت اجتماعی دانش آموزان

هنر قصه نوعی پاسخ به یکی از نیازهای روحی انسان است و تا انسان به عنوان پیچیده ترین آفریده پروردگار به حیات خود ادامه می دهد، هنر دیرپای قصه گویی نیز زنده خواهد بود و همانند رودی حیات بخش در بستر زندگی بشر جریان خواهد داشت. قرآن به عنوان آخرین کتاب آسمانی، معجزه پیامبر گرامی اسلام و کامل ترین کتاب آسمانی سرشار از قصه و داستانهای سرگذشت پیامبران الهی و اقوام پیشین به زبان قصه برای مسلمانان و همه مردم آزادی خواه جهان نقل شده است. قصه گویی به عنوان یک روش فعال و اثرگذار در آموزش، قادر است مفاهیم اخلاقی و اجتماعی را به صورت غیرمستقیم و جذاب در ذهن کودکان تثبیت کند. هنگامی که داستان های قرآنی با شیوه ی قصه گویی مناسب برای کودکان ارائه شوند، می توانند درک دانش آموزان را از مفاهیم اجتماعی و دینی عمیق تر کنند و زمینه ی مسئولیت پذیری آنان را تقویت نمایند. و به عنوان ابزاری تربیتی، در طول تاریخ همواره مورد علاقه و توجه بشر بوده و برای او جذابیت خاصی داشته و یکی از عوامل مهم اصلاح رفتار محسوب شده است.قصه گویی مبتنی بر داستان های قرآنی تاثیر معناداری بر افزایش مسئولیت اجتماعی دانش آموزان دارد و موجب بهبود مولفه هایی چون حس همکاری، رعایت حقوق دیگران و تعهد نسبت به وظایف اجتماعی شد. بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که به کارگیری روش قصه گویی با تکیه بر مفاهیم قرآنی می تواند ابزاری موثر در تربیت اخلاقی و اجتماعی کودکان باشد. بنابراین، این پژوهش در پی آن است که مشخص کند آیا اجرای برنامه ی قصه گویی مبتنی بر داستان های قرآنی می تواند به طور معنی داری موجب تقویت مسئولیت اجتماعی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شود یا خیر.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، داستان های قرآنی ، مسئولیت اجتماعی ، آموزش ابتدایی و تربیت اخلاقی