تحلیل نقش آموزش تلفیقی در رشد مهارت های تعاملی و انگیزه یادگیری دانش آموزان ابتدایی

آموزش تلفیقی به عنوان رویکردی نوین در نظام آموزشی، ترکیبی هدفمند از آموزش حضوری و مجازی ارائه می دهد که می تواند تحولی اساسی در فرآیند یاددهی-یادگیری ایجاد کند. این پژوهش به بررسی نقش آموزش تلفیقی در رشد مهارت های تعاملی و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. در دنیای امروز که مهارت های ارتباطی و کار گروهی به عنوان ضرورتی اجتناب ناپذیر مطرح هستند، سیستم های آموزشی نیازمند بازنگری در شیوه های سنتی تدریس می باشند. آموزش تلفیقی با ترکیب مزایای تعاملات چهره به چهره و انعطاف پذیری محیط های دیجیتال، فرصت های بی نظیری برای تقویت مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان فراهم می آورد. پژوهش حاضر با تمرکز بر دانش آموزان ابتدایی که در حساس ترین مرحله شکل گیری مهارت های بنیادین قرار دارند، به دنبال کشف این موضوع است که چگونه مولفه های آموزش تلفیقی می توانند بر بهبود کیفیت تعاملات بین فردی و افزایش سطح انگیزش درونی یادگیرندگان تاثیر بگذارند. در این راستا، شایسته است به این پرسش کلیدی پاسخ داده شود که اجرای الگوهای آموزش تلفیقی تا چه اندازه می تواند موجب ارتقای مهارت های تعاملی مانند همکاری، مشارکت و ارتباط موثر شده و چگونه می تواند انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی را افزایش دهد. پاسخ به این سوالات می تواند راهنمای ارزشمندی برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و سیاست گذاران در طراحی محیط های یادگیری اثربخش باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، تعامل تعاملی ، انگیزه یادگیری ، دانش آمورد متوسطه ، روش های تدریس