تاثیر محیط روانی و اجتماعی مدرسه بر شکوفایی استعدادهای دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش محیط روانی و اجتماعی مدرسه در پرورش استعدادهای دانش آموزان بود. در این مطالعه، تاثیر ابعاد مختلف این فضا شامل حمایت عاطفی معلمان، احساس تعلق، امنیت روانی و فرصت های مشارکت فعال دانش آموزان بر رشد استعدادهای آنان مورد تحلیل قرار گرفت. نمونه تحقیق شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با بهره گیری از پرسشنامه های معتبر و روش های آماری مناسب، داده ها بررسی شدند. نتایج نشان داد که فضای روانی و اجتماعی مدرسه تاثیر قابل توجهی بر رشد استعدادها دارد و میان این دو متغیر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ویژه، فرصت های مشارکت فعال دانش آموزان بیشترین اثر را بر توسعه مهارت های اجتماعی، خلاقیت و رهبری آنان داشته است. همچنین، احساس تعلق به مدرسه به عنوان یکی از عوامل اصلی این فضا موجب افزایش انگیزه، ارتقای سلامت روان و بروز استعدادهای فردی شد. حمایت عاطفی معلمان و ایجاد امنیت روانی نیز نقش مهمی در فراهم کردن محیطی امن و حمایت گر ایفا می کنند که در آن دانش آموزان احساس آرامش و اعتماد می کنند. یافته ها نشان دادند که جنسیت تفاوت معناداری ایجاد نمی کند، اما مقاطع تحصیلی اثرگذار بودند؛ دانش آموزان دوره متوسطه دوم رشد استعداد بیشتری نسبت به مقاطع پایین تر نشان دادند. بر اساس این نتایج، فضای روانی و اجتماعی مدرسه به عنوان بستری حیاتی برای شکوفایی استعدادها باید مورد توجه ویژه مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد. ایجاد محیطی حمایت گر، مشارکت پذیر و با حس تعلق، کیفیت آموزش و پرورش و رشد بهتر نسل های آینده را ارتقا می دهد. همچنین، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی معلمان در زمینه مهارت های ارتباطی و حمایت عاطفی تقویت و فرصت های مشارکت دانش آموزان در تصمیم گیری ها و فعالیت های مدرسه گسترش یابد. در نهایت، این پژوهش اهمیت فضای روانی و اجتماعی را به عنوان یکی از عوامل کلیدی توسعه فردی دانش آموزان و رشد استعدادهای آنان برجسته کرده و مسیرهای پژوهشی جدیدی برای مطالعات آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

فضای روانی-اجتماعی مدرسه ، رشد استعداد ، مشارکت دانش آموزان ، حمایت عاطفی