بررسی ارتباط بین رهبری معنوی و رفتار نوآورانه کارکنان ادارات آموزش و پرورش با در نظرگرفتن نقش میانجی سکوت سازمانی

هدف از انجام این تحقیق بررسی ارتباط بین رهبری معنوی و رفتار نوآورانه کارکنان ادارات آموزش و پرورش با در نظرگرفتن نقش میانجی سکوت سازمانی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه کارکنان ادارات آموزش و پرورش استان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. با استناد به فرمول کوکران و متناسب با حجم جامعه آماری، حجم نمونه تعداد ۲۳۵ نفر تعیین شد که جهت انتخاب نمونه آزمودنی ها از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای استفاده شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه رهبری معنوی فرای و همکاران (۲۰۰۶)، پرسشنامه رفتار نوآورانه کانتر (۱۹۸۸) و پرسشنامه سکوت سازمانی دینه و همکاران (۲۰۰۳) بودند. یافته های تحقیق حاکی از آن بودند که رهبری معنوی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم با در نظر گرفتن نقش میانجی سکوت سازمانی می تواند روی رفتار نوآورانه کارکنان ادارات آموزش و پرورش استان اردبیل تاثیر داشته باشد و همچنین همه شاخص های برازش مورد مطلوب هستند و مدل تحقیق از برازش بالایی برخوردار است (sig<۰.۰۵). یافته های این تحقیق نشان می دهد که رهبری معنوی نقش موثری در تقویت رفتار نوآورانه کارکنان دارد و کاهش سکوت سازمانی به عنوان میانجی این ارتباط، زمینه ساز افزایش نوآوری در محیط کاری می باشد. بنابراین، توسعه رهبری معنوی و ایجاد فضای باز برای ابراز نظر کارکنان از عوامل کلیدی در ارتقاء نوآوری سازمانی محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

رهبری معنوی ، رفتار نوآورانه ، کارکنان ادارات آموزش و پرورش ، سکوت سازمانی