نقش برنامه درسی پنهان بر خودکارآمدی تحصیلی با نقش میانجی راهبردهای یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف از انجام این تحقیق بررسی نقش برنامه درسی پنهان بر خودکارآمدی تحصیلی با نقش میانجی راهبردهای یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی می باشد. با توجه به اینکه محقق از نتایج تحقیق به صورت مستقیم می تواند استفاده کند، لذا تحقیق از منظر هدف کاربردی بود. علاوه بر این، داده های این تحقیق همگی عینی (کمی) بود و لذا از منظر ماهیت نیز تحقیق کمی بود. از نظر روش اجرا هم تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی (مدل معادلات ساختار) بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. تعداد دقیق جامعه آماری ۳۳۲۸۱ نفر برآورد شد. با استناد به فرمول کوکران حجم نمونه ۳۸۰ نفر تعیین شد که این حجم نمونه آزمودنی ها با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه برنامه درسی پنهان تقی پور و غفاری (۱۳۸۸)، پرسشنامه راهبردهای یادگیری پینتریچ و دی گروت (۱۹۹۰) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (۱۹۹۰) بودند. یافته های تحقیق حاکی از آن بودند که برنامه درسی پنهان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم با در نظر گرفتن نقش میانجی راهبردهای یادگیری روی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر اردبیل تاثیر داشت و مدل از برازش خوبی برخوردار بود (sig<۰.۰۵). نتایج این پژوهش نشان می دهد که برنامه درسی پنهان با تاثیر مستقیم و غیرمستقیم از طریق راهبردهای یادگیری، خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی را به طور معناداری ارتقا می دهد و مدیریت آگاهانه این برنامه ها می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و انگیزه یادگیری آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی پنهان ، خودکارآمدی تحصیلی ، راهبردهای یادگیری ، دانش آموزان دوره ابتدایی