پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان با نیازهای ویژه از طریق برنامه های آموزش فراگیر

مقاله حاضر با هدف بررسی نقش برنامه های آموزش فراگیر در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان با نیازهای ویژه تدوین شده است. آموزش فراگیر به عنوان رویکردی که بر حضور تمامی دانش آموزان در محیط های آموزشی معمول تاکید دارد، می تواند بستری مناسب برای تعاملات اجتماعی، یادگیری مشارکتی و تقویت مهارت های ارتباطی فراهم آورد. در این راستا، پژوهش حاضر با مرور نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی، به تحلیل ابعاد مختلف تاثیر برنامه های فراگیر بر رشد اجتماعی دانش آموزان با نیازهای ویژه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اجرای برنامه های آموزش فراگیر نه تنها موجب بهبود مهارت های اجتماعی نظیر همکاری، حل مسئله و خودتنظیمی می شود، بلکه زمینه ساز افزایش پذیرش اجتماعی و کاهش انزوای این دانش آموزان نیز خواهد بود. با این حال، موفقیت این برنامه ها مستلزم فراهم آوری زیرساخت های مناسب، آموزش معلمان و طراحی فعالیت های هدفمند است. در نهایت، مقاله حاضر با ارائه راهکارهای عملی، بر ضرورت تلفیق رویکرد فراگیر در نظام آموزشی به منظور دستیابی به رشد متوازن و همه جانبه دانش آموزان با نیازهای ویژه تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، تعامل اجتماعی ، برنامه های آموزشی