اثر سواد دیجیتال آموزش مهارت های فناوری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

در عصر حاضر، فناوری اطلاعات و ارتباطات به بخشی لاینفک از فرآیند آموزشی تبدیل شده و نظام های آموزشی را با تحولات بنیادینی روبرو کرده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل رابطه میان سواد دیجیتال، آموزش مهارت های فناوری و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه توانمندی های دیجیتال و آموزش های مهارتی فناوری، می توانند کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی را ارتقا دهند. نتایج نشان می دهد که وجود سواد دیجیتال بالا، به دانش آموزان اجازه می دهد تا منابع اطلاعاتی را بهتر مدیریت کرده، با استفاده از ابزارهای تعاملی یادگیری عمیق تری را تجربه کنند و در نهایت، عملکرد تحصیلی بهتری در دروس مختلف، به ویژه دروس محاسباتی و علوم داشته باشند. یافته های نظری و پژوهش های مرور شده در این مقاله بیانگر آن است که آموزش مهارت های فناوری نقشی میانجی و کلیدی در تبدیل پتانسیل های دیجیتال به موفقیت تحصیلی ایفا می کند. صرفا دسترسی به ابزارهای دیجیتال تضمین کننده موفقیت نیست، بلکه نحوه آموزش و کاربرد این ابزارهاست که از طریق تقویت خودکارآمدی تحصیلی، مهارت های تفکر انتقادی و سواد رسانه ای، دانش آموزان را از مصرف کنندگان منفعل اطلاعات به تولیدکنندگان فعال دانش تبدیل می کند. همچنین، نقش آموزش رسمی مهارت های فناوری در مدارس به عنوان یک عامل تسهیل گر برای تقویت این سواد و بهبود شاخص های آموزشی مورد تاکید قرار گرفته است. علاوه بر ابعاد فنی، این پژوهش به بررسی نقش مهارت های اجتماعی، عاطفی و سازگاری در موفقیت یادگیری فعال و مشارکتی در بستر دیجیتال پرداخته است.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، مهارت های فناوری ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری الکترونیکی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات