ایجاد محیط های یادگیری معکوس با استفاده از فناوری های دیجیتال برای ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ایجاد محیط های یادگیری معکوس با استفاده از فناوری های دیجیتال بر ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس است. با توجه به محدودیت های روش های سنتی تدریس در ایجاد تعامل و درگیرسازی یادگیرندگان، یادگیری معکوس به عنوان رویکردی نوین و یادگیرنده محور مورد توجه نظام های آموزشی قرار گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش، محتوای آموزشی به صورت دیجیتال و در قالب ویدئوها و منابع الکترونیکی پیش از کلاس در اختیار دانش آموزان قرار گرفت و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، بحث گروهی و حل مسئله اختصاص یافت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشارکت فعال دانش آموزان و مشاهده کلاسی بود که روایی آن با نظر متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. یافته ها نشان داد که اجرای یادگیری معکوس مبتنی بر فناوری های دیجیتال موجب افزایش معنادار مشارکت فعال، تعامل کلاسی و آمادگی دانش آموزان برای یادگیری شده است. نتایج این پژوهش بر اهمیت بهره گیری هدفمند از فناوری های دیجیتال در طراحی محیط های یادگیری نوین و ارتقای کیفیت آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، فناوری های دیجیتال ، مشارکت فعال ، تعامل کلاسی ، یادگیری فعال