نظارت مدیریت شهری به پیشگیری از سوانح در پروژه های عمرانی

ناکارآمدی و کاهش کارایی یک بافت نسبت به کارامدی سایر بافت های شهری است که به سبب قدمت و یا فقدان برنامه توسعه و نظارت فنی بر شکل گیری آن بافت به وجود می آید. وقوع فرسودگی موجب بی سازمانی، عدم تعادل، عدم تناسب فضاهای شهری گردیده و به زدودن خاطرات جمعی و اموال میان شهری گذشته کمک می کند این عامل با کاهش عمر و اثر و نستابی کم و بیش سریع، باعث حرکت به سوی نقطه پایانی اثر می گردد. بافت های فرسوده در اکثر پروژه هایی که از زمان آن گذشته و قدمت خورده و دارای شرایط و ویژگی های مشترکی هستند که باتوجه به نوع بافت، زمان تشکیل و... در مکان های مختلف، صورت های متفاوتی می یابند. لیکن شناسه هایی وجود دارد که به صورت کلی در جهت شناسایی بافت های فرسوده به کار می روند. لذا به شدت اصلاح و ضعیف و باز آفرینی اقتصادی بافت های مزبور و بازگرداندن مجدد آنها به حیات اقتصادی شهر، مستعد نمودن آنها برای پذیرش سرمایه های جدید و تنوع بخشی به ابزارهای مالی در بازار سرمایه مزبور و قرار دادن آنها در کانون توجه مدیران و مسئولان شهری، باید مورد تاکید توسعه درونی شهرها با رویکرد بهسازی و نوسازی و بازآفرینی بافت های فرسوده و نابسامان در پروژه های عمرانی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بافت کهن ، ساماندهی