توجه مدیریت شهری به تحقق اهداف معماری و شاخص های مسکن پایدار

با توجه به اینکه در معماری امروز با تغییر روش زندگی، افزایش جمعیت و کمبود زمین رو به رو هستیم، الگوهای معماری مسکن نیز تغییر کرده است. مسکن پایدار در ایران به ویژه در دهه های اخیر توجه زیادی به خود جلب کرده است. با توجه به بحران های زیست محیطی و کمبود منابع طبیعی، مسکن پایدار به عنوان راهکاری برای کاهش قیمت مطرح شده است. مسکن پایدار در ایران به ویژه در دهه های اخیر توجه زیادی به خود جلب کرده است. با توجه به بحران های زیست محیطی و کمبود منابع طبیعی، مسکن پایدار به عنوان راهکاری برای کاهش تاثیرات منفی بر محیط زیست مطرح شده است. این نوع مسکن به بهره وری انربا توجه به اینکه در معماری امروز با تغییر روش زندگی، افزایش جمعیت و کمبود زمین رو به رو هستیم، الگوهای معماری مسکن نیز تغییر کرده است. مسکن پایدار در ایران به ویژه در دهه های اخیر توجه زیادی به خود جلب کرده است. با توجه به بحران های زیست محیطی و کمبود منابع طبیعی، مسکن پایدار به عنوان راهکاری برای کاهش قیمت مطرح شده است. مسکن پایدار در ایران به ویژه در دهه های اخیر توجه زیادی به خود جلب کرده است. با توجه به بحران های زیست محیطی و کمبود منابع طبیعی، مسکن پایدار به عنوان راهکاری برای کاهش تاثیرات منفی بر محیط زیست مطرح شده است. این نوع مسکن به بهره وری انرژی بالا، استفاده از مواد بازیافتی و استفاده از منابع تجدیدپذیر انرژی مانند انرژی خورشیدی و باد می پردازد. همچنین، مصرف بهینه آب و طراحی های هوشمندانه برای کاهش نیاز به منابع طبیعی از دیگر ویژگی های مسکن پایدار به شمار می روند. در ایران، با توجه به تغییرات اقلیمی و نیاز به حفظ منابع، این رویکرد می تواند به عنوان ابزاری موثر در راستای توسعه پایدار در شهرها و روستاها مطرح گردد. با این حال، موانعی نیز بر سر راه گسترش مسکن پایدار در ایران وجود دارد. مهم ترین چالش ها شامل هزینه های بالای اولیه ساخت این نوع مسکن، کمبود آگاهی عمومی و مشکلات در تامین مواد مورد نیاز برای ساخت آن ها است. در نتیجه می توان گفت مسکن یکی از اساسی‎ترین نیازهای زندگی انسان هاست و به‎عنوان کوچکترین عنصر تشکیل دهنده‎ی سکونتگاه ها و به‎وجود آورنده یکی از پدیده های جغرافیایی به‎شمار می رود. لزوم توجه به مسکن و برنامه ریزی آن در راستای توسعه‎ی پایدار شهری در چهارچوب برنامه ریزی‎های ملی، منطقه ای و شهری، بیش از پیش احساس می شود.ژی بالا، استفاده از مواد بازیافتی و استفاده از منابع تجدیدپذیر انرژی مانند انرژی خورشیدی و باد می پردازد. همچنین، مصرف بهینه آب و طراحی های هوشمندانه برای کاهش نیاز به منابع طبیعی از دیگر ویژگی های مسکن پایدار به شمار می روند. در ایران، با توجه به تغییرات اقلیمی و نیاز به حفظ منابع، این رویکرد می تواند به عنوان ابزاری موثر در راستای توسعه پایدار در شهرها و روستاها مطرح گردد. با این حال، موانعی نیز بر سر راه گسترش مسکن پایدار در ایران وجود دارد. مهم ترین چالش ها شامل هزینه های بالای اولیه ساخت این نوع مسکن، کمبود آگاهی عمومی و مشکلات در تامین مواد مورد نیاز برای ساخت آن ها است. در نتیجه می توان گفت مسکن یکی از اساسی‎ترین نیازهای زندگی انسان هاست و به‎عنوان کوچکترین عنصر تشکیل دهنده‎ی سکونتگاه ها و به‎وجود آورنده یکی از پدیده های جغرافیایی به‎شمار می رود. لزوم توجه به مسکن و برنامه ریزی آن در راستای توسعه‎ی پایدار شهری در چهارچوب برنامه ریزی‎های ملی، منطقه ای و شهری، بیش از پیش احساس می شود.

کلیدواژه ها:

مسکن شهری ، مدیران شهری