برنامه ریزی ارتقاء خدماتی هوشمند شهرداریها به شهروندان

موضوع شهر هوشمند در سال های اخیر در ایران مطرح و حتی شهرهای ارومیه، اصفهان، تهران، مشهد و تبریز به عنوان شهرهای هوشمند ایران معرفی شده است(هاشمی و همکاران، ۱۳۹۹). امروزه شهر هوشمند به تدریج به اصلی ترین جریان ساخت وسازهای شهری تبدیل شده است که آن را می توان به عنوان یک شبکه فشرده فناوری با استفاده از فناوری پیشرفته برای پیوند اطلاعات، جمعیت و وسایل نقلیه در نظر گرفت. شهر هوشمند به لحاظ مفهومی به عنوان شکلی جدید از توسعه پایدار در شهر نمایان شده است که در آن رویکردهایی برای بهبود کیفیت و عملکرد خدمات شهری با هدف تعامل بهتر میان شهروندان و دولت ارائه می شود تا کیفیت زندگی جمعیت شهری به نهایت مطلوبیت برسد. الگوی هوشمندسازی شهر از مشارکت گسترده مردمی در طرح ها و پروژه های شهری از آن رو حمایت می نماید که همکاری آنها در فرایند تصمیم گیری مزایایی همچون دستیابی به شناخت واقعی از شرایط محدوده مورد مطالعه، طرح ریزی براساس واقعیت ها و نیازهای موجود و رفع یا کاهش تضادها و تعارضها را دارا می باشد، مجموعه این موارد، در نهایت منجر به افزایش تحقق پذیری طرح، اجرایی تر بودن آن و حرکت در مسیر توسعه با شتابی بیشتر می گردد.

کلیدواژه ها:

خدمات ، خدمات هوشمند