بررسی علل و ابعاد مقاومت معلمان نسبت به فناوری های نوین آموزشی

هدف پژوهش حاضر بررسی علل و ابعاد مقاومت معلمان در برابر به کارگیری فناوری های نوین آموزشی در محیط های یاددهی–یادگیری است. جامعه آماری تحقیق شامل معلمان دوره ابتدایی شهرستان مهاباد و نمونه گیری به روش هدفمند انجام شده است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و با رویکرد کیفی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده و تحلیل اسناد آموزشی گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که مقاومت معلمان در برابر فناوری های آموزشی ریشه در چهار بعد اصلی دارد: بعد فردی، سازمانی ، فرهنگی و انگیزشی. در بعد فردی، عواملی چون کمبود سواد دیجیتال، نگرانی از ناکامی در استفاده از ابزارها و اضطراب ناشی از تغییر نقش سنتی معلم و در بعد سازمانی، نبود حمایت اداری، ضعف زیرساخت های فناوری، فشار زمانی و کمبود فرصت های بازآموزی از عوامل موثر بر مقاومت بودند. در بعد فرهنگی نگرش منفی نسبت به فناوری، وابستگی به شیوه های سنتی تدریس و کمبود الگوهای موفق در محیط مدرسه و بعد انگیزشی نیز اضطراب فناورانه، انگیزه و پاداش، تمایل به تغییر و ترس از تغییر نقش حرفه ای بود. نتایج نشان می دهد که پذیرش فناوری مستلزم تحول در نگرش ها، آموزش های مداوم و حمایت ساختاری از معلمان است. لذا پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی با ایجاد برنامه های توانمندسازی هدفمند، تقویت زیرساخت ها و طراحی نظام های تشویقی، زمینه کاهش مقاومت و ارتقای آمادگی فناورانه معلمان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

مقاومت معلمان ، فناوری های نوین آموزشی ، سواد دیجیتال ، نوآوری آموزشی