رهبری آموزشی و پرورش محیط های یادگیری امن: بازاندیشی در نقش مدیران مدارس

مدارس تنها مکان هایی برای انتقال دانش نیستند، بلکه محیط هایی اجتماعی و انسانی اند که می توانند بستری برای رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم آورند. مدیریت مدرسه در این میان نقشی کلیدی دارد؛ زیرا با تصمیم ها، سیاست ها و شیوه های رهبری خود قادر است فضایی امن و حمایتگر ایجاد کند یا برعکس، ناخواسته زمینه اضطراب و بی اعتمادی را گسترش دهد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و کیفی، به بررسی ابعاد مختلف مدیریت مدرسه در ایجاد محیط یادگیری امن پرداخته است. نتایج نشان داد که امنیت روانی و عاطفی دانش آموزان زمانی تقویت می شود که مدیران روابط انسانی خود را بر پایه احترام و همدلی بنا کنند، سیاست های عادلانه و شفاف اتخاذ نمایند و ضمن توجه به رفاه معلمان و کارکنان، ارتباط موثری با خانواده ها برقرار سازند. همچنین، توانایی مدیران در مدیریت تعارض و ایجاد فرهنگی مبتنی بر ارزش های انسانی نقشی تعیین کننده در کیفیت تجربه یادگیری ایفا می کند. بنابراین، مدیریت موفق مدرسه باید همزمان تلفیقی از رهبری آموزشی، حمایتگری اجتماعی و مسئولیت پذیری فرهنگی باشد تا بتواند نسل آینده را در بستری ایمن و پویا برای یادگیری پرورش دهد.واژگان کلیدی:رهبری آموزشی، محیط امن، حمایتگری