تقویت یادگیری گروهی در دوره ابتدایی: از تعامل تا هم افزایی دانش آموزان

یادگیری گروهی به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، توجه پژوهشگران و معلمان را به دلیل توانایی آن در ارتقای تعامل، همکاری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان جلب کرده است. این روش برخلاف آموزش سنتی که بر موفقیت فردی و رقابت میان دانش آموزان تاکید دارد، با ایجاد فرصت های همکاری و هم افزایی، امکان تبادل دانش، حل مسئله مشترک و ارتقای مهارت های تفکر انتقادی را فراهم می کند. پژوهش ها نشان می دهند که یادگیری گروهی می تواند علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، اعتماد به نفس و تعلق اجتماعی دانش آموزان را افزایش دهد و میزان اضطراب و استرس مرتبط با عملکرد تحصیلی را کاهش دهد. از سوی دیگر، این رویکرد با توسعه مهارت های ارتباطی، توانایی مدیریت تعارض و افزایش مسئولیت پذیری فردی و گروهی، بستر مناسبی برای پرورش رفتارهای اجتماعی مثبت و تقویت فرهنگ همکاری در کلاس ایجاد می کند. به علاوه، یادگیری گروهی امکان تجربه یادگیری فعال و مشارکتی را برای دانش آموزان فراهم می آورد و مهارت های حل مسئله، تحلیل اطلاعات و تصمیم گیری جمعی را تقویت می کند. هدف این مقاله بررسی اثرات یادگیری گروهی در کلاس های ابتدایی، تحلیل عوامل موثر بر موفقیت آن و ارائه راهکارهایی برای تقویت تعامل و همکاری دانش آموزان است. روش پژوهش مروری تحلیلی بر ادبیات فارسی و یافته های تجربی موجود است که با تمرکز بر کلاس های ابتدایی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که طراحی مناسب فعالیت های گروهی، نقش آفرینی متوازن دانش آموزان، بازخورد مستمر معلم و ایجاد فضای حمایتی، از مهم ترین عوامل موفقیت یادگیری گروهی هستند و می توانند مسیر تحولی از رقابت فردی به همکاری جمعی را در کلاس های ابتدایی هموار سازند. این مقاله می تواند راهنمایی کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان فراهم آورد.واژگان کلیدییادگیری گروهی، تعامل، هم افزایی، همکاری، دوره ابتدایی