تاثیر ناکارآمدی نظام آموزشی بر افزایش ناهنجاری های اجتماعی و کاهش پیشرفت تحصیلی

چکیدهناکارآمدی نظام آموزشی می تواند تاثیرات گسترده ای بر رفتار و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. ضعف در کیفیت تدریس، کمبود منابع آموزشی و عدم تطابق روش های آموزشی با نیازهای روانی و اجتماعی کودکان، باعث کاهش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان می شود. این وضعیت به ویژه در دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی، که در حساس ترین دوره رشد ذهنی و اجتماعی خود قرار دارند، می تواند موجب کاهش اعتماد به نفس و علاقه به یادگیری شود. در نتیجه، این ناکارآمدی ها زمینه ساز بروز ناهنجاری های اجتماعی مانند پرخاشگری، گوشه گیری یا تقلید رفتارهای نامطلوب می شود.علاوه بر اثرات رفتاری، ناکارآمدی نظام آموزشی مستقیما بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر نیز تاثیر می گذارد. عدم بهره گیری از روش های فعال و جذاب آموزشی، کمبود معلمان متخصص و ضعف در ارزیابی مستمر، باعث افت کیفیت یادگیری و ناتوانی در رسیدن به اهداف تحصیلی می شود. این مشکلات نه تنها توانایی یادگیری را محدود می کند، بلکه انگیزه دانش آموزان را برای ادامه تحصیل نیز کاهش می دهد. بنابراین، ارتقای کارایی نظام آموزشی و توجه به نیازهای ویژه دانش آموزان دختر در مقطع ابتدایی، از اهمیت حیاتی برای کاهش ناهنجاری های اجتماعی و افزایش موفقیت تحصیلی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

ناکارآمدی ، نظام آموزشی ، ناهنجاری اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی