لازمه تلفیق مهارت های زندگی در دوره ابتدایی

دانش آموزان دوره ابتدایی برای موفقیت تحصیلی و سازگاری اجتماعی نیازمند مهارت های زندگی هستند، اما اجرای برنامه های مدرسه محور در ایران محدود و نامنسجم است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و ارائه چارچوب اجرایی مدرسه محور انجام شد. پژوهش به روش مرور نظام مند روایتی و با تحلیل منابع منتشرشده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت. یافته ها نشان داد آموزش مهارت های زندگی موجب بهبود مهارت های شناختی و اجتماعی–هیجانی، تنظیم هیجان، رفتارهای کلاسی و انگیزش تحصیلی می شود و این تغییرات به افزایش تمرکز، مشارکت و عملکرد تحصیلی منجر می گردد. کمبود برنامه های ساختارمند، آموزش ناکافی معلمان و فقدان ابزارهای بومی ارزیابی، مهم ترین شکاف های موجود است. اجرای برنامه های مدرسه محور می تواند کیفیت یادگیری و توانایی های اساسی دانش آموزان را ارتقا دهد و چارچوب پیشنهادی مسیرهای پژوهشی آینده را مشخص می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، یادگیری ، آموزش ابتدایی ، مهارت های اجتماعی ، انگیزش تحصیلی