تاثیر روش های تدریس ساختن گرایی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف : از این پژوهش، تعیین و تحلیل دقیق میزان و نوع تاثیر روش های تدریس مبتنی بر ساختن گرایی (مانند رویکرد پیاژه ای، ویگوتسکی و یادگیری مبتنی بر پژوهش) بر ابعاد سه گانه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در دوره ابتدایی است. این پژوهش بر ماهیت توصیفی-تحلیلی بنا شده و از نظر رویکرد، یک تحقیق کیفی تلقی می شود، روش مورد استفاده، مرور نظام مند است. این روش مستلزم یک جستجوی جامع، شفاف و تکرارپذیر در ادبیات علمی موجود است تا اطمینان حاصل شود که تمام شواهد مرتبط با سوال پژوهش شناسایی و ارزیابی شده اند. برای اطمینان از جامعیت، بانک های اطلاعاتی علمی معتبر فارسی (مانند مگیران، سیویلیکا، نورمگز) و بین المللی (مانند ERIC, Scopus, Google Scholar) مورد استفاده قرار گرفتند. کلیدواژه ها (به فارسی): "ساختن گرایی"، "آموزش ابتدایی"، "پیشرفت تحصیلی"، "یادگیری فعال"، "رویکرد پیاژه"، "تعلیم و تربیت سازه گرایانه". کلیدواژه ها (به انگلیسی): "Constructivism"، "Primary Education"، "Academic Achievement"، "Constructivist Teaching"، "Piagetian approach". بازه زمانی: مقالات منتشر شده طی بازه زمانی مشخص (از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵) برای اطمینان از مرتبط بودن با رویکردهای آموزشی معاصر، مورد بررسی قرار گرفتند.یافته و نتیجه گیری: پژوهش حاضر با استناد به شواهد علمی متقن، تایید می کند که ادغام اصولی و نظام مند اصول ساختن گرایی در فرآیندهای تدریس دوره ابتدایی، یک استراتژی اثربخش برای دستیابی به پیشرفت تحصیلی پایدار و پرورش مهارت های بنیادین قرن بیست و یکم در دانش آموزان محسوب می شود. این رویکرد، آموزش را از یک فعالیت سطحی به یک فرآیند معنادار، فعال و اجتماعی تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

ساختن گرایی ، آموزش ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، رویکرد پیاژه