تاثیر فناوری هوش مصنوعی بر تعامل مطلوب میان معلم و دانش آموز

در دهه های اخیر، فناوری هوش مصنوعی با ورود به عرصه آموزش، موجب دگرگونی عمیقی در شیوه های تدریس و یادگیری شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی بر بهبود تعامل میان معلم و دانش آموز و تبیین ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی این رابطه است. در این مطالعه، با رویکردی توصیفی–تحلیلی، داده ها از طریق پرسش نامه و مصاحبه نیمه ساختاریافته از میان معلمان و دانش آموزان مدارس هوشمند گردآوری گردید. نتایج نشان داد که استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی موجب افزایش کیفیت بازخورد آموزشی، شخصی سازی فرایند یادگیری و بهبود ارتباط شناختی میان معلم و دانش آموز می شود. بااین حال، یافته ها همچنین نشان داد که وابستگی بیش از حد به فناوری می تواند از عمق تعامل عاطفی و انسانی بکاهد و نوعی فاصله ارتباطی ایجاد کند. بر این اساس، پژوهش تاکید می کند که نقش معلم در فضای هوشمند باید به عنوان تسهیل گر و تنظیم کننده تعامل انسانی حفظ گردد تا فناوری در خدمت یادگیری قرار گیرد، نه جایگزین آن. در پایان، راهکارهایی برای ایجاد تعادل میان کاربرد هوش مصنوعی و حفظ جنبه انسانی روابط آموزشی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تعامل آموزشی ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری هوشمند